Autisme ontkennen,
Ze kent gezinnen, waarbij overduidelijk is dat één of meer van de gezinsleden autisme heeft en het gezin er zó normaal over doet, dat feitelijk ontkend wordt dat autisme een rol speelt. “Iedereen is uniek”, zeggen ze dan. Of dat ieder mens nu eenmaal een ‘gebruiksaanwijzing’ heeft en dat ze geen nadruk willen leggen op autisme.

Allemaal heel begrijpelijk, want waarom zou je steeds geconfronteerd willen worden met datgene waarin je afwijkt van de gemiddelde mens? En als we talenten waarderen en creativiteit zien, hoef je toch niet te benadrukken, dat autisme er ook is?

Kop in het zand

Heel waar natuurlijk. Zo is het ook. Ieder mens is uniek en iedereen heeft bepaalde talenten. En toch vind ik het belangrijk, dat we het onderwerp wél bespreekbaar houden. Want talenten en uniciteit gelden voor iedereen. Maar wat níet voor iedereen geldt, is de wijze waarop mensen met autisme informatie verwerken. Die wijze is gewoon anders dan hoe het merendeel van de bevolking het doet. Dus als we doen alsof autisme geen gevolgen heeft in het leven, steken we feitelijk onze kop in het zand.

Als je autisme hebt, wijkt de manier waarop je informatie verwerkt af van hoe het merendeel van de mensheid dat doet. En het is slim om het daarover te hebben met elkaar in plaats van te doen alsof het niet bestaat. Het is namelijk slim om elkaar te begrijpen en daarmee misverstanden op te lossen.

Informatieverwerking is individueel

Informatieverwerking is niet alleen ‘communicatie’ en ‘sociale interactie’. Je kunt heel alleen, puur individueel, bijvoorbeeld niet waarnemen, dat je al een hele tijd vlak langs een muur loopt die de stof van je mouwen beschadigt. De sensorische informatie komt niet binnen. Of je kunt heel alleen, puur individueel, bijvoorbeeld niet waarnemen, dat je slokdarm kapot gaat omdat je gloeiend hete thee in één teug opdrinkt, omdat je zintuigen de feitelijke warmte niet waarnemen. Je kunt ook heel alleen, puur individueel, een boek lezen en alles totaal anders interpreteren dan de vragen die je erover krijgt op je examen. Je kunt ook heel alleen, puur individueel, naar het nieuws kijken en niet begrijpen waarom niemand snapt hoe het écht zit.

Informatieverwerking is een individueel proces, terwijl autisme vaak wordt gekenmerkt als ‘het ontbreken van sociale vaardigheden’ of als ‘niet in staat zijn tot ‘normale’ communicatie’. Als je moeder dan boos wordt, omdat er wéér een jas kapot is of als je in paniek raakt als je de thee niet obsessief meteen mag opdrinken, kan dit leiden tot conflict en gedoe. Je zult maar alle impliciete boodschappen, metaforen en uitdrukkingen in een boek letterlijk hebben genomen en daardoor de plot gemist hebben! Je krijgt een onvoldoende, terwijl jij gewoon informatie aan het opnemen was. Op jouw manier. Je zult maar praten over het nieuws en steeds ervaren dat anderen er hele andere dingen hebben uitgehaald dan jij. Ook dat leidt tot discussie en gedoe. Soms leidend tot eenzaamheid en totale afzondering. Misschien geeneens omdat je het niet leuk vindt om met mensen om te gaan, maar omdat je steeds niet begrepen wordt! Je gaat je vanzelf afzonderen als niemand je begrijpt.

Ontkennen? Nee, omarmen

Het is dus belangrijk om autisme te erkennen. Én het is belangrijk om autisme te omarmen. Want ja, er zit een schat aan talenten en creativiteit, waarnemingsvermogen, analyses, emoties en dosis ‘bijzonder zijn’ in iedereen! In mensen met autisme en in mensen zonder autisme. Maar laten we op zijn minst proberen om elkaar beter te begrijpen door het te bespreken.

Door: Mariëlle Brink
Bron: autspoken.nl