Waarom je geen relatie krijgt terwijl je die wél graag wilt

“Ik wil echt een relatie.”

Johan zegt het terwijl hij tegenover me zit tijdens een kennismakingsgesprek.

Hij is 38 jaar, heeft een leuke baan in de ICT, een eigen woning en een fijne vriendengroep.
Johan is slim, analytisch en betrouwbaar. Op zijn werk is dat een enorme kracht. Collega’s weten wat ze aan hem hebben.
Als je het zo bekijkt, zou hij voor veel vrouwen een aantrekkelijke en stabiele partner zijn.
En toch is hij al jaren single.

“Dat snap ik dus niet,” zegt hij.
“Ik wil graag een vriendin. Iemand om mijn leven mee te delen. Maar op de één of andere manier gebeurt het gewoon niet.”

Ik vraag hem hoeveel dates hij het afgelopen jaar heeft gehad.
Hij denkt even na.
“Eigenlijk geen.”
Even blijft het stil.

En precies daar zit vaak de crux bij de mensen die bij mij in coaching zijn.
Niet omdat ze geen relatie willen.
Maar omdat verlangen naar liefde iets anders is dan stappen zetten richting liefde.

Veel van mijn cliënten willen oprecht een fijne relatie.
Niet volgend jaar.
Niet ooit.
Nu.

Ze verlangen naar verbinding, intimiteit en een partner om hun leven mee te delen.
Iemand bij wie ze zichzelf kunnen zijn. Iemand om bij thuis te komen.

En toch blijven ze vastlopen.
Niet omdat ze niet leuk genoeg zijn.
Niet omdat ze autisme hebben.

Maar omdat ze oude patronen blijven herhalen.
Omdat ze zich onbewust afsluiten.
Omdat ze moeite hebben iemand echt dichtbij te laten komen.
Of omdat ze het vertrouwen in de liefde langzaam een beetje zijn kwijtgeraakt.

“Maar als ik eerlijk ben,” vervolgt Johan, “doe ik er eigenlijk helemaal niets aan.”

Ik kijk hem vragend aan.
“Hoe bedoel je?”
“Nou,” zegt hij. “Ik heb wel een profiel op een datingsite. Maar ik kijk er eigenlijk nauwelijks op.
En als iemand reageert, weet ik niet wat ik terug moet sturen.”

Zodra hij daadwerkelijk iets moet doen om die eerste stap richting een date te zetten, gebeurt er iets.

Dan gaat hij uitstellen.
Twijfelen.
Analyseren.
En uiteindelijk gebeurt er niets.

Hij blijft hangen in zijn hoofd.

“Wat als ze me niet leuk vindt?”
“Wat als ik iets verkeerd zeg?”
“Wat als het ongemakkelijk wordt?”
“Wat als zij uiteindelijk toch niet bij me past?”
“Wat als ……”

Herkenbaar?

Johan is namelijk niet de enige.

Sterker nog: ik zie dit regelmatig bij mijn cliënten met autisme.

Ze verlangen oprecht naar liefde en verbinding, maar zetten zichzelf onbewust op de rem.
Niet omdat ze lui zijn.
Niet omdat ze ongemotiveerd zijn.
En zeker niet omdat ze geen relatie willen.

Er zit iets anders onder.
Een onzichtbare blokkade.

Het probleem is niet het daten

Veel mensen denken dat ze vastlopen omdat ze niet weten hoe daten werkt.
Als we samen verder kijken, blijkt het probleem meestal niet een gebrek aan kennis.

Het probleem is angst.
Angst om afgewezen te worden.

Want wat als iemand je niet leuk vindt?
Wat als je iets verkeerd zegt?
Wat als je een bericht stuurt en geen reactie krijgt?
Wat als je jezelf laat zien en de ander afhaakt?
Wat als je gevoelens ontwikkelt en het uiteindelijk toch niets wordt?
Wat als die hoop die je had, als een zeepbel uit elkaar spat?

Dat zijn pijnlijke gedachten en gevoelens.
En dus verzint ons brein slimme manieren om die pijn te voorkomen.

De beschermingsmechanismen van de liefde

Perfectionisme

Sommige mensen worden kritisch.
Kritisch op de ander. Er mankeert altijd wel iets aan de date.
Niet aantrekkelijk genoeg.
Niet spontaan genoeg.
Niet slim genoeg.

Of juist kritisch op zichzelf.
Eerst meer zelfvertrouwen.
Eerst afvallen.
Eerst rustiger worden.
Eerst dit. Eerst dat.

Ondertussen komt er nooit een goed moment om te beginnen.
Er is altijd wel een reden om nog even te wachten.

Pleasen

Anderen gaan pleasen.
Ze passen zich aan ten koste van zichzelf.
Houden voortdurend rekening met de ander.
Zeggen wat de ander graag wil horen.
Voorkomen conflicten.
Proberen vooral aardig gevonden te worden.

Maar echte verbinding ontstaat pas wanneer iemand jou leert kennen.
Niet de aangepaste versie van jou.

Jou.

Bindingsangst

En weer anderen verlangen naar liefde.
Totdat die liefde dichtbij komt.
Dan ontstaat twijfel.  Onrust.

Een gevoel van benauwdheid.
Dan voelt afstand ineens veiliger dan verbinding.

Niet omdat de ander verkeerd is.
Maar omdat intimiteit te spannend wordt.

Waarom dit zo vaak voorkomt bij mensen met autisme

Veel van mijn cliënten hebben zich vroeger anders gevoeld, er niet bij te horen.

Niet altijd begrepen worden.
Niet altijd gezien worden.
Soms gepest.
Soms buitengesloten.
Of regelmatig het gevoel gehad niet te voldoen.

Dat laat sporen na.
Dan is het logisch dat je jezelf gaat beschermen.

Sterker nog: die bescherming heeft je geholpen om overeind te blijven.
En daar zit nu precies het probleem.

De bescherming die je vroeger nodig had, houdt je vandaag weg van de relatie die je zo graag wilt.

Het grootste misverstand

Veel mensen denken dat ze eerst van hun angst af moeten voordat ze kunnen daten.
Dat ze eerst zelfverzekerd moeten worden.

Eerst alles op orde moeten hebben.
Eerst volledig zichzelf moeten accepteren.

Maar zo werkt het niet.

Zelfvertrouwen ontstaat niet vóór het daten.
Zelfvertrouwen ontstaat dóór te daten.
Door een bericht te sturen terwijl je het spannend vindt.
Door een gesprek aan te gaan terwijl je twijfelt.
Door een date te plannen terwijl je zenuwachtig bent.
Door te ontdekken dat een afwijzing vervelend is, maar niet het einde van de wereld.
Door stap voor stap te ervaren dat je sterker bent dan je denkt.

De echte vraag

Misschien is dat wel het moeilijkste inzicht.

Je loopt niet vast omdat je geen relatie wilt.
Je loopt vast omdat je die relatie juist zó graag wilt.

De angst om gekwetst te worden is soms zo groot, dat je onbewust voorkomt dat liefde überhaupt dichtbij kan komen.
Je beschermt jezelf tegen afwijzing door verbinding (onbewust) op afstand te houden.

En dat is precies waarom zoveel mensen blijven verlangen naar een relatie, terwijl ze nauwelijks stappen zetten richting de liefde.

Misschien herken je jezelf hierin.
Misschien wil je al jaren een relatie, maar blijf je tegen wil en dank single.
Dan ligt het probleem niet bij het daten zelf.

Dan is de vraag:

Wat probeert jouw beschermingssysteem eigenlijk voor je te voorkomen?

Want vaak ligt daar de sleutel naar de relatie die je zo graag wilt.

Wil jij ontdekken wat jou tegenhoudt?

Tijdens mijn coaching kijken we samen naar de patronen die jou onbewust tegenhouden in de liefde.
Niet met trucjes, standaardadviezen of snelle oplossingen.

Maar door te begrijpen wat er werkelijk gebeurt zodra liefde dichtbij komt.

Want vaak ligt de oplossing niet in beter leren daten.
De oplossing ligt in het herkennen en doorbreken van de patronen die je onbewust op de rem zetten.

Wil je daar eens over sparren?

Neem gerust contact met me op via de contactformulier of stuur mij een e-mail naar dating@okbegeleiding.nl voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Eerdere blog over daten met autisme: